ელენე სიგუა, რომლის სახელსაც საქართველოში ფრანგული ბრენდის IZIPIZI-ს პოპულარიზაცია უკავშირდება, წარმატებულ კარიერაზე საუბრისას რამდენიმე ფაქტორს უსვამს ხაზს: კომუნიკაციას, სისწრაფესა და ინტუიციის ნდობას. ამჟამად ელენე პარტნიორებთან ერთად დაფუძნებული ინოვაციური სტარტაპის განვითარებაზე ზრუნავს და პარალელურად Gastronome Group-ში შემავალ ბრენდებს უწევს კონსულტაციას მარკეტინგისა და გაყიდვების მიმართულებით.
“კონკრეტული დღე მახსოვს, როცა მივხვდი, რომ ნებისმიერ სირთულეს გავუმკლავდებოდი”, — იხსენებს ელენე სიგუა ბავშვობაში თავს გადამხდარ შემთხვევას. მაშინ ხუთი წლის ელენე შემთხვევით სრულიად მარტო აღმოჩნდა სამთო კურორტზე, თვალუწვდენელ სითეთრეში. ჯერ ძალიან შეეშინდა, ბოლოს კი ძალა მოიკრიბა და ჩამოსრიალდა. “იმ დღიდან ჩემთვის ‘ვერ’ არ არსებობდა და ეს ძალიან დამეხმარა ცხოვრების ყველა ასპექტში”, — აღნიშნავს ელენე.
33 წლის ელენე სიგუა დღესაც გამბედავად უსწორებს თვალს ყველა გამოწვევას და სწორედ ამ მოდელით ხელმძღვანელობს ნებისმიერ სფეროში — იქნება ეს მსხვილი ფინანსური ინსტიტუტების მარკეტინგის გუნდში მუშაობა, ბუტიკ-სასტუმროს განვითარებაზე ზრუნვა თუ სათვალეების დისტრიბუტორი კომპანიის მართვა. აღნიშნავს, რომ ყველაზე უკეთ ცხოვრებისადმი მის დამოკიდებულებას დეილ კარნეგის ფრაზა აღწერს “დღეს სწორედ ის ‘ხვალ’ არის, რომლისაც გუშინ გეშინოდა” (Today is the tomorrow you worried about yesterday). მრავალფეროვანი კარიერული გამოცდილების გაანალიზების შედეგად დარწმუნდა, რომ ინდუსტრიისათვის სპეციფიკური ცოდნის შეძენა ყოველთვის შესაძლებელია, თუ ისეთ საბაზისო უნარებს ფლობ, როგორებიცაა კომუნიკაცია და საკუთარი რესურსების მართვა. ამჟამად ელენეს ცხოვრებაში ორი მნიშვნელოვანი სამსახურებრივი გამოწვევა თანაარსებობს: ერთი მხრივ, განვითარების საწყის ეტაპზე მყოფი ტექ-სტარტაპის ზრდაშია ჩართული, მეორე მხრივ კი — Gastronome Group-ში შემავალი ბრენდების მარკეტინგსა და გაყიდვებზე ზრუნავს სტრატეგიული კონსულტანტის რანგში. ის ფაქტი, რომ ამ ინდუსტრიებს შორის დიდი სხვაობაა, არ აშინებს. სჯერა, რომ მრავალფეროვნებაში ყველაზე მარტივად შეიძლება შთაგონების პოვნა.
ელენე იმ ადამიანების რიცხვს მიეკუთვნება, რომლებიც წარსულ გამოცდილებებს მუდმივად უბრუნდებიან და განახლებული თვალთახედვით აკვირდებიან. ბავშვობაზე საუბრისას აღნიშნავს, რომ სკოლამდელ ასაკში “მამას პრინცესა” იყო და, მიუხედავად იმისა, რომ ეს როლი სიამოვნებას ანიჭებდა, საკუთარი შესაძლებლობების დამტკიცების სურვილსაც მძაფრად გრძნობდა. “ყოველთვის მინდოდა მეჩვენებინა, რომ ამ “პრინცესას” მიღმა ძლიერი გოგო იმალება, რომელიც მამაკაცებს ტოლს არ დაუდებს”. ტრადიციულად “ბიჭურად” აღიარებული უნარებისა თუ ინტერესების სფეროში საკუთარი ძალების გამოცდა ბავშვობიდანვე იტაცებდა: უყვარდა ფეხბურთის თამაში და მექანიკური გადაცემათა კოლოფის მქონე მანქანის მართვაც სიამოვნებით ისწავლა.
მიზანდასახულობამ პიროვნული ჩამოყალიბებისათვის უმნიშვნელოვანეს წლებში არაერთი ქვეყანა მოატარა. 16 წლის ასაკში ლონდონში, საზაფხულო სკოლაში მოხვდა, შემდეგ კი პოლონეთში გაემგზავრა, რათა მოხალისეობრივი პროგრამით ბავშვებისთვის ინგლისური ესწავლებინა. საქართველოში საუნივერსიტეტო გზის დაწყების შემდეგ სწავლა პრაღის ფინანსებისა და ადმინისტრაციის უნივერსიტეტში განაგრძო და ეს საფეხური მაღალი აკადემიური შედეგებით დაასრულა. ამის შემდეგ კი სამაგისტრო პროგრამა მარკეტინგის მიმართულებით ესპანეთის კარლოს III-ის უნივერსიტეტში გაიარა. თავდაუზოგავი შრომის შედეგად 2-წლიანი პროგრამა ერთ წელიწადში დაასრულა.
“ჩემს თავთან პირობა დავდე, რომ მთლიანად სწავლაზე ვიქნებოდი ფოკუსირებული და შევასრულე კიდეც: დღედაღამ ბიბლიოთეკაში ვიყავი”, — იხსენებს ელენე საერთაშორისო განათლების გამოცდილებას. კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გაკვეთილი, რაც ცხოვრების ამ მონაკვეთმა ასწავლა, ის იყო, რომ ლოკალური წარმატება გლობალურ ასპარეზზე კონკურენტუნარიანობას სულაც არ ნიშნავს და იმისთვის, რომ სამყაროს არ ჩამორჩე, მუდმივად უნდა ვითარდებოდე.
